Δολίχη

Άζωρος | Γόννοι | ΔολίχηΕρεικίνιον | Μάλλοια | Μονδαία | Μύλαι | Ολοοσών | Πύθιο | Φάλαννα | Χυρετίαι

Ασκυριεύς | Γοννοκόνδυλους | ΔωδώνηΚόνδυλους | Λειμώνη ή Ηλώνη | Όρθη

Περραιβική Τρίπολις

Η Δολίχη, ως πόλη της αρχαίας Περραιβίας, εφόσον υφίστατο πριν από την ελληνιστική εποχή, ακολουθεί την περραιβική ιστορία για την οποία έγραψε ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης, ενώ από τις λογοτεχνικές πηγές και τις πηγές του μύθου οι Δολιχαίοι, ως Περραιβοί, εντοπίζονται στα παλαιότερα ακόμη χρόνια. Οι αρχαιότερες άμεσες αναφορές για τη Δολίχη σχετίζονται με τους Μακεδονικούς Πολέμους. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ιστορικότητα της αρχαίας πόλης. Η έρευνα οδηγήθηκε στην υπόθεση ότι η ελληνιστική Δολίχη τοποθετείται στον αρχαιολογικό χώρο του Σαρανταπόρου, ενώ η ρωμαϊκή πόλη τοποθετείται στον αρχαιολογικό χώρο του Καστριού Δολίχης, όπου βρέθηκε σχετική επιγραφή η οποία αναφέρει τη Δολίχη ως πόλη και λατρευόταν ο Ηρακλής Κυναγίδας. Οι τρεις βασιλικές εκκλησίες που ανακαλύφθηκαν στο Καστρί προδίδουν την κατοίκηση μέχρι τον 6ο αι. μ.Χ. και αρκετά ευρήματα από τον αρχαιολογικό χώρο εκτίθενται στο Διαχρονικό Μουσείο της Λάρισας. Οι νέες έρευνες, οι οποίες θα διεξαχθούν στο μέλλον, θα φωτίσουν περισσότερο το αρχαίο παρελθόν της περιοχής και τα νέα στοιχεία, ίσως, θα συνθέσουν νέες υποθέσεις.

Εάν, πράγματι, το αρχικό κτίσμα του ναού της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, ο οποίος σήμερα βρίσκεται στην πλατεία του χωριού, χρονολογείται στη μεσοβυζαντινή περίοδο (9ος – 11ος αι.), φαίνεται ότι η περιοχή κατοικούνταν ήδη εκείνη την εποχή. Η ανακαίνιση του ναού έγινε το έτος 1516 και επιβεβαιώνει την κατοίκηση και τη θρησκευτική πίστη των κατοίκων εκείνης της περιόδου, καθώς επίσης και την οικονομική τους ευρωστία από την ισχυρή αγροτική τους παραγωγή. Η χρονολογία ίδρυσης του οικισμού με την ονομασία Ντούχλιστα είναι άγνωστη και η παλαιότερη αναφορά σ’ αυτήν προκύπτει από την οθωμανική απογραφή του 1506. Ο αριθμός των κατοίκων, τα ονόματα των οποίων δημοσιεύθηκαν προσφάτως, κατά το 16ο αι. είχε φθίνουσα πορεία, η οποία ίσως να οφείλεται στη μετανάστευση των κατοίκων σε άλλες περιοχές ή και στις επιδημίες που είχαν ήδη κάνει την εμφάνισή τους.

Σε μοναστηριακά και εκκλησιαστικά έγγραφα της ευρύτερης περιοχής, κατά τους 17ο, 18ο και 19ο αιώνες, υπάρχουν σαφείς αναφορές για τη Ντούχλιστα και προκύπτουν σημαντικά στοιχεία για τα ονόματα των κατοίκων και την αγροτική παραγωγή. Η Ντούχλιστα, μέχρι το 1896, ανήκε εκκλησιαστικώς στην Επισκοπή της Πέτρας και μετά την κατάργησή της ανήκει στη Μητρόπολη της Ελασσόνας.

Δείτε ακόμη:

Αρχαιολογικός Χώρος Δολίχης (Doliche)

Αρχαιολογικός Χώρος Σαρανταπόρου (Sarantaporo)

Τσακνάκης, Ε., Επισκόπηση της ιστορίας της Δολίχης. Πολιτιστικός Σύλλογος Δολίχης, 2019.

 

Advertisements