Τεκτονικές συνθήκες σπηλαιογένεσης στο σπήλαιο “Μελισσότρυπα” Κεφαλόβρυσου Ελασσόνας

Από την περίληψη της διπλωματικής:

Η Μελισσότρυπα Κεφαλοβρύσου αποτελεί τη σημαντικότερη γνωστή υπόγεια καρστική μορφή του καρστικού συστήματος της Κρανιάς Ελασσόνας. Το σπήλαιο διανοίγεται σε μάρμαρα της συνεχούς ανθρακικής σειράς της Κρανιάς, καλύπτει έκταση 0,06km2 και έχει συνολικό μήκος χαρτογραφημένων διαδρόμων περίπου 2103,6m. Το υψόμετρο στην περιοχή του στομίου της εισόδου είναι 299m ενώ στο εσωτερικό του φθάνει σε βάθος μέχρι και -47,3m , δηλαδή σε απόλυτο υψόμετρο 251,7m, όπου συναντάται η στάθμη του υπόγειου καρστικού υδροφορέα.Η Μελισσότρυπα αποτελεί καρστικό υπογενές σπήλαιο, το οποίο έχει περάσει από τη φρεατική φάση σπηλαιογένεσης στη ζώνη κατείσδυσης. Η υπογενής προέλευσή του αποδεικνύεται από τις εναπομείνουσες μορφές διάλυσης και ανάπτυξης του σπηλαίου, τα σπηλαιοθέματα γύψου και από τον εντοπισμό συγκέντρωσης H2S στις λίμνες του σπηλαίου. Αποτελείται από έναν κύριο καρστικό αγωγό, που υπόκειται σε καταρρευσιγενή μορφολογία, και επιμέρους λαβυρινθώδη τμήματα. Το καθεστώς της κατάρρευσης τμημάτων της οροφής επηρεάζει ακόμη και τα επιμέρους διευρυμένα τμήματα του κύριου αγωγού δημιουργώντας μεγάλες αίθουσες στο σπήλαιο. H μορφή του σπηλαίου και ο τρόπος διάνοιξης δείχνουν ότι η σπηλαιογένεση ακολούθησε τις επικρατούσες τεκτονικές ασυνέχειες.

Δείτε εδώ ολόκληρη τη μεταπτυχιακή διατριβή:

Βαξεβανόπουλος Μάρκος, Τεκτονικές συνθήκες σπηλαιογένεσης στο σπήλαιο “Μελισσότρυπα” Κεφαλόβρυσου Ελασσόνας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 2006.