Περίληψη
Σκοπός της συγχρονικής αυτής μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της εργασιακής κατάστασης και της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής (ΣΥΠΖ) στην περιφερειακή ενότητα της Λάρισας.
Στη μελέτη συμμετείχαν 398 άτομα (199 εργαζόμενοι και 199 άνεργοι). Η δειγματοληψία ήταν αναλογική του πληθυσμού από κάθε δήμο του νομού Λάρισας, καθώς και αναλογική κατά χρόνο ανεργίας και κατά επάγγελμα. Για την εκτίμηση της σωματικής και ψυχικής υγείας των συμμετεχόντων, χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο SF-12 version 2 (SF-12v2), το οποίο συμπληρώθηκε ανώνυμα.Βασικά Αποτελέσματα:• Οι άνεργοι είχαν χαμηλότερη βαθμολογία στις κλίμακες κοινωνικής λειτουργικότητας, συναισθηματικού ρόλου, ψυχικής υγείας και στη συνοπτική κλίμακα ψυχικής υγείας, σε σύγκριση με τους εργαζόμενους.• Τόσο οι άνεργοι όσο και οι εργαζόμενοι σημείωσαν χαμηλότερη βαθμολογία από τον μέσο όρο (μέση βαθμολογία=50) στις κλίμακες κοινωνικής λειτουργικότητας, συναισθηματικού ρόλου, ψυχικής υγείας και συνοπτικής κλίμακας ψυχικής υγείας. Αυτό υποδεικνύει την αρνητική επιρροή της οικονομικής κρίσης σε αυτές τις κλίμακες αξιολόγησης της ΣΥΠΖ.• Ο αυξημένος χρόνος ανεργίας σχετιζόταν με μείωση της βαθμολογίας στις περισσότερες κλίμακες του SF-12. Ειδικότερα, οι άνεργοι με χρόνο ανεργίας άνω των 24 μηνών είχαν τη χαμηλότερη βαθμολογία σε όλες τις κλίμακες μεταξύ των ανέργων και των εργαζομένων.• Μεταξύ των εργαζομένων, οι αυτοαπασχολούμενοι είχαν τη χαμηλότερη βαθμολογία στη συνοπτική κλίμακα ψυχικής υγείας (43,1) και οι αγρότες είχαν τη χαμηλότερη βαθμολογία στη συνοπτική κλίμακα σωματικής υγείας (50,3).
Συμπερασματικά, η αξιολόγηση της ποιότητας ζωής, ιδίως κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, είναι αναγκαία για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή κατάλληλων στρατηγικών για τη διατήρηση της ποιότητας ζωής των πολιτών σε ικανοποιητικό επίπεδο.
Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι η ανεργία και η μείωση του εισοδήματος συνδέονται με αρνητικούς δείκτες ψυχικής και σωματικής υγείας, ειδικά κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης.
Η αρνητική επιρροή της οικονομικής κρίσης ήταν εμφανής στις κλίμακες που αφορούν τη ψυχική υγεία και την κοινωνική λειτουργικότητα, όπου τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι άνεργοι παρουσίασαν χαμηλότερη βαθμολογία από τον μέσο όρο. Οι μακροχρόνια άνεργοι (>24 μήνες) αποτελούν την πιο ευάλωτη ομάδα, καθώς παρουσίασαν τις χαμηλότερες βαθμολογίες στη συνοπτική κλίμακα ψυχικής υγείας.
Επισημαίνεται επίσης η ευαλωτότητα συγκεκριμένων ομάδων εργαζομένων: οι αυτοαπασχολούμενοι παρουσιάζουν τις χαμηλότερες βαθμολογίες σε κλίμακες που σχετίζονται με την ψυχική υγεία, ενώ οι αγρότες σε κλίμακες που σχετίζονται με τη σωματική υγεία. Τόσο οι άνεργοι όσο και οι εργαζόμενοι κάτω από επισφαλείς συνθήκες είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε προβλήματα υγείας.
Παρά τους περιορισμούς της μελέτης (όπως η δυσκολία εξαγωγής αιτιακών σχέσεων λόγω του συγχρονικού χαρακτήρα), αυτή η έρευνα είναι από τις πρώτες που προσέγγισε την ποιότητα ζωής εργαζομένων και ανέργων μιας περιοχής κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης χρησιμοποιώντας το έγκυρο εργαλείο SF-12v2.
Συμπερασματικά, είναι επιβεβλημένο να αξιολογείται η ποιότητα ζωής του γενικού πληθυσμού, ιδιαίτερα σε περίοδο κρίσης, ώστε να εφαρμοστούν οι κατάλληλες πολιτικές για τη διατήρηση της ποιότητας ζωής των πολιτών σε ικανοποιητικό επίπεδο και για την αποφυγή αρνητικών συνεπειών στο σύστημα υγείας.
ΠΕΡΡΑΙΒΙΑ 