Ελασσόνα 1897: Η «Σιδερένια Πύλη» του Εντέμ Πασά και το Δράμα της Θεσσαλίας

​Τον Μάιο του 1897, τα βλέμματα της Ευρώπης είναι στραμμένα σε μια μικρή πόλη στους πρόποδες του Ολύμπου. Η Ελασσόνα δεν είναι πλέον ένας ήσυχος οικισμός· είναι το νευραλγικό «Γενικό Στρατηγείο» (quartier général) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το κέντρο από όπου εκπορεύεται η μοίρα του Ελληνοτουρκικού Πολέμου.

​Το Στρατηγείο της Οργάνωσης

​Ενώ στην Αθήνα επικρατεί διπλωματικός πυρετός και στην ελληνική ύπαιθρο οργανωτική σύγχυση, στην Ελασσόνα η πειθαρχία είναι απόλυτη. Ο Εντέμ Πασάς, μια φιγούρα λιτή και δωρική που ζει σαν απλός στρατιώτης, έχει μετατρέψει την πόλη σε μια καλοκουρδισμένη πολεμική μηχανή.

​Από εδώ διευθύνονται επτά μεραρχίες, με βάσεις απλωμένες σε στρατηγικά σημεία όπως το Δομένικο, η Δεσκάτη και τα Σέρβια. Η Ελασσόνα λειτουργεί ως η καρδιά ενός δικτύου που τροφοδοτεί αδιάκοπα το μέτωπο με άνδρες και πυρομαχικά.

​Η Οπτική Μαρτυρία: Μια Πόλη κάτω από τα Όπλα

​Οι γκραβούρες του Le Monde Illustré (βασισμένες σε φωτογραφίες του περιοδικού Le Malumat) αποκαλύπτουν το μέγεθος της προετοιμασίας:

  • Η Πανοραμική Άποψη: Η Ελασσόνα εμφανίζεται επιβλητική, με τους μιναρέδες της να ξεχωρίζουν, αλλά το τοπίο έχει αλλοιωθεί από τις χιλιάδες λευκές σκηνές των στρατιωτών.
  • Το Στρατόπεδο του Μουσταφά Πασά: Δεν πρόκειται για πρόχειρη εγκατάσταση. Οι εικόνες δείχνουν οργανωμένα παραπήγματα και κτίρια, απόδειξη ότι οι Οθωμανοί είχαν σχεδιάσει την παραμονή τους στην περιοχή πολύ πριν την έναρξη των εχθροπραξιών.
  • Η Ισχύς του Πυροβολικού: Στην πεδιάδα της Ελασσόνας, η κίνηση των κανονιών είναι συνεχής. Είναι αυτή ακριβώς η δύναμη πυρός που θα λυγίσει την ελληνική άμυνα στο Βελεστίνο και τα Φάρσαλα.

​Ο Αντίποδας: Το Χάος της Ελληνικής Πλευράς

​Η αντίθεση με την ελληνική πραγματικότητα είναι σοκαριστική. Το ρεπορτάζ της εποχής είναι ένας αμείλικτος «καταπέλτης»: «Τίποτα δεν είχε προετοιμαστεί».

​Ενώ στην Ελασσόνα ο Εντέμ Πασάς επιθεωρεί ένα ετοιμοπόλεμο πεζικό, στην ελληνική πλευρά 18.000 έφεδροι περιμένουν όπλα που δεν υπάρχουν και ρούχα που δεν έχουν ραφτεί. Το σχέδιο άμυνας της Θεσσαλίας μοιάζει ανύπαρκτο. Η υποχώρηση από τα Φάρσαλα και τον Βόλο δεν είναι απλώς μια στρατιωτική κίνηση, αλλά το αποτέλεσμα μιας κρατικής κατάρρευσης. Η εικόνα της φλεγόμενης Λάρισας στον ορίζοντα, όπως αποτυπώνεται στα σκίτσα των ανταποκριτών, σφραγίζει την ελληνική τραγωδία.

​Συμπέρασμα

​Η Ελασσόνα του 1897 παραμένει στην ιστορία ως το σύμβολο μιας χαμένης ευκαιρίας και μιας σκληρής προετοιμασίας. Μέσα από τις σελίδες του γαλλικού τύπου, η πόλη αναδεικνύεται στον απόλυτο ρυθμιστή της σύγκρουσης: από τη μία η οργανωμένη «Στρατιά της Ανατολής» και από την άλλη ένας ελληνισμός που καλείται να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα του «Μαύρου ’97» με μόνο εφόδιο την αυτοθυσία, αλλά χωρίς τα απαραίτητα μέσα.

Πηγή: Le Monde Illustré (1897). Ειδική ανταπόκριση για τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο, τεύχος 2093, 8 Μαΐου 1897, σελ. 289-304 (Ειδική αναφορά στην Ελασσόνα, σελ. 291-292). Παρίσι. Ψηφιακό αρχείο: Bibliothèque nationale de France (Gallica).